Reis door spreekwoordelijk lichaam #3 De ziel

Mijn ziel en ik… Wij zijn een lekker stel, kan ik je vertellen. Nu kun je je meteen afvragen of wij uit twee verschillende delen bestaan. Ik en mijn ziel. Ik kan met mijn ziel onder mijn arm lopen. Dat gevoel ken ik wel. Maar ik kan ook mijn ziel en zaligheid in iets leggen. Moederziel alleen voelen, zoals Remy, ken ik weer niet zo goed. Al is een eenzaam gevoel mij niet vreemd. Ik heb ook wel eens iemand ontmoet waarvan ik dacht; jij bent mijn zielsverwant (weet niet of dat wederzijds was overigens…;-)). Ik ken ook het gevoel wanneer ik mij zielsgelukkig voel, maar zielig of een zielenpoot zou ik mijzelf weer niet zo snel noemen. Een zielenknijper. Tsja…eh… ;-). Of hoe meer zielen, hoe meer vreugd.Gezellig! Zomaar een aantal spreekwoorden en uitdrukkingen waar het woord ziel in voorkomt.

Ziel:125.000.000 zoekresultaten
Ongrijpbaar, mysterieus en spiritueel. De ziel. Als jij het woord ziel hoort, wat betekent dat dan voor je? Best lastig te definiëren, niet? Vaak duiden we het hoog in het lichaam aan. En hoewel ongrijpbaar; niemand ontkent het bezit van de ziel. Toch ligt het antwoord niet echt voor de hand. Zelfs Google kan je er uren mee vermaken. Maar liefst 125.000.000 resultaten. Ik zeg: succes! Laten we het nu vooral overzichtelijk houden. De ziel is voor mij de kern van het bestaan. Niet een ‘ding’ zoals er vaak over wordt gesproken: ‘Wij hebben een ziel’. Dat klinkt alsof we het cadeau gekregen hebben bij de geboorte als een op zich zelf staand iets. Nee, voor mijn gevoel kan de mens niet zonder zijn of haar ziel bestaan. De ziel is dat wat in onze essentie is aangeboren. De blauwdruk van ons bestaan. Onze ware ik. En dus niet een op zichzelf staand iets. Je zegt toch ook niet: ‘Poeh hé, mijn ziel voelt vandaag zo zwaar, kun jij haar even dragen?’ Het zou kunnen zijn dat het stoffelijk lichaam aangestuurd wordt door de ziel. Want anders zouden we toch allemaal hetzelfde doen in ons leven?

Met je ziel onder je arm lopen
Goed. Ik neem het gezegde: Met je ziel onder je arm lopen, onder de loep. Misschien ken je het wel bij jezelf of bij iemand uit je omgeving: Je ziet aan iemand dat hij of zij met zijn ziel onder de arm loopt. Het betekent eigenlijk het even niet meer weten wat te doen. Je ei niet kwijt kunnen en daardoor je rusteloos of eenzaam voelen. De weg een beetje kwijt zijn of het gevoel vastgelopen te zijn. Ieder mens komt dit gevoel vroeg of laat in zijn leven tegen. Ik denk dat het leven ook bedoeld is om je persoonlijk te ontwikkelen. Steeds een laagje dieper. Daarom is het zo nu en dan ‘nodig’ om ‘met je ziel onder je arm te lopen’.
Het vraagt ook om geduld en stilstand. Zodat je je er bewust van kunt worden welk pad je het beste in kunt gaan slaan in plaats van doelloos rond blijven dwalen. Een vraag die daar vaak bij komt kijken is: Wie ben ik zonder mijn ego, bezittingen, visitekaartje en lichaam?

Moed en doorzettingsvermogen
Om naar dat antwoord op zoek te gaan is moed en doorzettingsvermogen nodig. En de keuze daarvoor ligt geheel bij jou: blijf je met je ziel onder de arm lopen waardoor je wellicht steeds verder van je ware zelf af komt te staan? Of wil je onderzoeken waarom je vast loopt en wat je nodig hebt om nieuwe, andere stappen te gaan maken in je leven. Want als je de ziel kunt zien als je ware ik, dan wil de ziel niets anders dan dat je je goed en gelukkig voelt, het liefst zielsgelukkig. Dus hoe dichter je bij je eigen ziel kunt blijven, hoe tevredener je je zult voelen. Hoe verder je van je eigen ziel af komt te staan, hoe ongelukkiger je je zult voelen. En juist; dat kan alleen jijzelf voelen en naar handelen. Want uiteindelijk creëer jij jouw wereld.

We reizen door naar de keel.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *