Hoe voorkom je een burn-out
December. De tijd van gezelligheid, kaarsjes en een brandend vuurtje. Ook de tijd om terug te blikken op het afgelopen jaar. Wat waren de hoogtepunten en wat waren de dieptepunten voor je? Wat kabbelde zo voort en waar is je aandacht vooral naar toe gegaan? En hoe is het op dit moment eigenlijk écht met je? Het zijn mooie vragen om jezelf eens te stellen en te luisteren naar de antwoorden die komen.
Over het brandend vuurtje gesproken: Ik kan ontzettend blij worden van een houtkachel. De warmte van het vuur, de gezelligheid die het geeft en de aantrekkingskracht die het op mij heeft waardoor ik er uren in kan staren. Wanneer het buiten donker en koud is, steek ik de kachel graag aan. Ik pak wat kleine houtjes, een paar aanmaakblokjes, een stevig blok eikenhout en een aansteker. De zuurstof helpt mee om het vuurtje aan te wakkeren. Heerlijk vind ik het om er in te ‘pielen’ met een haardpook en te kijken hoe de vonken al spelend heen en weer gaan. Ik zie hoe het vuur zich verspreidt en hoe het hout langzaam opbrandt. Steeds zorg ik er op tijd voor dat het vuur niet uitdooft. Ik blaas erin of leg er nog een houtblok bij. Wanneer het laatste blok hout na een aantal uren opgebrand is, ontstaat er onderin een smeulend vuurtje. Wanneer ik er niets meer aan doe, dooft het vuur vanzelf uit en wordt het uiteindelijk een treurig hoopje as.
Wanneer je opgebrand bent
Terwijl ik hier naar zit te kijken, besef ik hoe belangrijk het is om goede zorg te verlenen aan het vuurtje om het brandend te houden. Zeker in vroegere tijden waar vuur een belangrijk overlevingsmethode was. Zonder vuur werd het koud, donker en gevaarlijk buiten. Hoewel die zorg nu niet meer zo van toepassing is, hebben wij er in onze maatschappij er wel een andere zorg bij gekregen namelijk: het warm houden van ons innerlijk vuur. En dat is net zo goed van levensbelang! Zonder je innerlijke vuur raak je burn-out, opgebrand. Burn-out: inmiddels treft dit zo’n 1.6 miljoen mensen in Nederland (bron: cbs/tno). Je kunt concluderen dat dit een serieus probleem geworden is.
Voor mij betekent burn-out: Opgebrand door geen goede zelfzorg. Het innerlijk vuur is uitgedoofd. Ongetwijfeld heeft het lijf al genoeg signalen afgegeven, maar omdat wij in deze maatschappij wandelende hoofden zijn geworden en nagenoeg niet meer in contact zijn met ons lichaam, hebben we die signalen genegeerd en dan komt er een moment dat het klaar is, op, uitgeblust. Te lang op je tenen gelopen, al dan niet onbewust. Teveel naar buiten gericht, te lang de dingen doen waar je niet blij van wordt, teveel gezorgd voor de ander in plaats van voor jezelf, te lang door gebuffeld. Grens over grens gegaan.
Innerlijke vuur aan houden
Om te voorkomen dat het innerlijke vuur dooft, is het dus ontzettend belangrijk om jezelf te blijven voorzien van energie en frisse lucht oftewel zuurstof. Aandacht schenken en tijd nemen voor je eigen vuur. Aan de slag gaan met je persoonlijke ontwikkeling en bewustwording. Nagaan of je die dingen nog wel doet die passen bij jouw waarden. Je grenzen durven bewaken. De stilte op durven zoeken en vooral je lijf als graadmeter gaan nemen.
Zo voorkom je namelijk dat jijzelf het houtblok wordt en opgaat in rook in plaats van dat je de regie neemt óver je innerlijk vuur. Want dat is in eerste instantie de belangrijkste taak in je leven; je eigen vuur brandend houden! Kun je daarbij hulp gebruiken? Schroom niet om mij te contacten. info@maaikeboersma/ App: 0624739566
Ik help graag je vuurtje brandend houden.
PS: Hieronder een nummer van Daniel Lohues wat mooi aansluit bij dit blog: Hout voor op het vuur!
Hartelijke groet,
Maaike Boersma
